Mark Pawlak
Intro
(Atlanta, 5th January 2007)
I will begin with a poem because I think I don't want to repeat what all the others have already, have already said, sort of have covered once the Polish identity. It is a poem from The Buffalo Sequence, which is a very little booklet. I should say that my, both my, all my grandparents were Polish immigrants. On my mother side, my grandpa Prorok worked at the railroad, the New York Central Railroad, in Buffalo, and all his sons ended up working on the railroad as well, and even one of my brothers. So it's a family tradition that comes into play. None of these poems are titled. So, it begins with sort of an autograph. Zacznę od wiersza, ponieważ wydaje mi się, że nie chciałbym powtarzać tego, co inni już jak dotąd powiedzieli i w jakiś sposób ustosunkowali się do polskiej tożsamości. Jest to wiersz z niewielkiej książeczki zatytułowanej The Buffalo Sequence. Powinienem dodać, że oboje moi, wszyscy moi dziadkowie byli emigrantami z Polski. Ze strony mojej matki, mój dziadek Prorok pracował na kolei, Centralnej Kolei Nowojorskiej, w Buffalo, i wszyscy jego synowie także wylądowali przy pracy na kolei, a nawet - jeden z moich braci. Tak więc jest to rodzaj rodzinnej tradycji, która wchodzi tu w grę. Żaden z tych wierszy nie ma tytułu. A zaczyna się to pewnego rodzaju autografem.
"Buffalo Sequence" .xi. "Sekwencja z Buffalo" .xi.
So it's sort of out of my childhood experience, most of these poems. When I was thinking about this panel, let me open the remarks, that I put down here. Twenty five years ago, twenty five years after the publication of The Buffalo Sequence, my first poetry collection that centers on my largely Polish childhood, I envisioned a new edition of that long out-of-print book. My idea was for a reprint of the original text, as author expects, and add a preface that would bring up to date the way I viewed my Polish-American identity in relation to the poems. Jest to więc coś w rodzaju doświadczeń z mojego dzieciństwa - większość tych wierszy. Gdy zastanawiałem się nad tym panelem, napisałem kilka uwag, które teraz odtworzę. Dwadzieścia pięć lat temu, a raczej dwadzieścia pięć lat po opublikowaniu The Buffalo Sequence, mojego pierwszego zbioru wierszy, który skupia się głównie na moim polskim dzieciństwie, wyobraziłem sobie nowe wydanie tej od dawna wyczerpanej książki. Ideą było opublikowanie reprintu oryginalnego tekstu, jakby oczekiwał autor, i dodanie przedmowy, która uaktualniłaby moje widzenie tożsamości polsko-amerykańskiej w odniesieniu do tych wierszy.
The original edition of The Buffalo Sequence concluded with an essay titled "Poetry from an American Oral Tradition." In the essay, I'd spelled out my poetics at the time, my aspirations in writing those poems. It was also a call to poets of my generation who, like me, had grown up in ethnic working class communities, a call to resist conforming to the homogenized middle class version of the "American Dream," and, in place of that, to give prominence to our ethnic cultural heritage - "This Land is Your Land" instead of "America the Beautiful." Oryginalne wydanie The Buffalo Sequence kończyło się esejem zatytułowanym "Poezja z amerykańskiej tradycji ustnej". W eseju tym wyartykułowałem swoją poetykę owego czasu, swoje aspiracje zawarte w tych wierszach. Było to także wezwanie dla poetów mojego pokolenia, którzy - jak ja - wyrastali w etnicznych społecznościach robotniczych, wezwanie do oporu wobec konformizmu zhomogenizowanej wersji klasy średniej "marzenia amerykańskiego" i zastąpienie go przez wyniesienie naszego etnicznego dziedzictwa kulturalnego: "Ten kraj jest twoim krajem" zamiast "Ameryka, ta Piękna".
My plans for the new edition never came into fruition, but the idea had prompted me to write a "Preface to a New Edition of the Buffalo Sequence". Rereading the poems and the essay almost three decades after they were written, I did not feel the kind of shock or fright that Fernando Pessoa describes at finding things he "didn't remember having written," or things he didn't "even remember being capable of writing," which is in The Book of Disquiet. The ideas and sentiments contained in those beautiful poems and essay were recognizably my own even though my poetry had dramatically changed in response to new influences and experiences during the intervening time; but a fresh look at them did lead me to a couple of realizations. They struck me as evidence of the interweaving of ethnicity with social class in America, Polish and working class, in my case, to such a degree that one served as proxy for the other. It was not that I did not understand this when I wrote the poems, but rather, I did not appreciate their inextricable nature. Moje plany owego wydania nigdy się nie ziściły, ale ta myśl sprowokowała mnie do napisania "Przedmowy do nowego wydania The Buffalo Sequence". Czytając ponownie te wiersze i esej prawie trzy dziesięciolecia po ich napisaniu, nie doznałem tego rodzaju szoku lub strachu, który opisuje Fernando Pessoa w stwierdzeniu, że "nie pamięta, aby to pisał" lub że "nie przypomina sobie nawet, aby był zdolny do napisania" takich rzeczy, co wyjaśnia w "Księdze Niepokoju". Myśli i odczucia zawarte w tych pięknych wierszach i eseju były rozpoznawalnie moimi własnymi, mimo tego że moja poezja dramatycznie się zmieniła od tamtego czasu, w odpowiedzi na nowe wpływy i doświadczenia. Ale świeże spojrzenie na te wiersze uświadomiło mi parę rzeczy. Udzerzyły mnie one jako dowód na przeplatanie się etniczności z pochodzeniem społecznym w Ameryce, w moim przypadku - polskości i pochodzenia robotniczego, do tego stopnia, że jedno stanowiło zastępstwo drugiego. Gdy pisałem te wiersze, nie tyle nie rozumiałem tego, ile raczej nie doceniałem nierozdzielnej natury tych spraw.
My second realization, related to the first, was that the poems that I used to think of as being about my Polishness now seem to be as much about growing up working class. To borrow a metaphor from my 50's childhood, my identity was like a plastic wiggle card in which two self images were imprinted. Depending on what angle it was viewed, one image of my self came to the fore, while the other receded, but because they were superimposed each upon the other, a slight jiggle of the card, a minute change in perspective, and background became foreground, and vice versa. Let me read a poem that I think, for today, is more about, well it's, it's really the "wiggle card". Drugą rzeczą, którą sobie uświadomiłem, związaną z pierwszą, jest to, że wiersze o których myślałem jako świadczących o mojej polskości teraz wydają mi się być co najmniej tak samo o wyrastaniu w środowisku robotniczym. Używając metafory z lat pięćdzisiątych, mojego dzieciństwa, moja tożsamość była jak trójwymiarowa pocztówka, w której zarejestrowane były dwa moje obrazy. Zależnie od kąta widzenia, jeden obraz mnie wysuwał się do przodu, a drugi się cofał, ale ponieważ były one nałożone na siebie, niewielkie przekręcenie pocztówki, maleńka zmiana perspektywy, i tło przechodziło na plan pierwszy, lub na odwrót. Przeczytam teraz wiersz, który - jak myślę - dzisiaj jest bardziej, tak naprawdę, o "trójwymiarowej pocztówce".
"Buffalo Sequence" ".ix." "Sekwencja z Buffalo" ".ix."
It's a sense of, sort of alienation, which comes from growing up and moving out of that community and kind of becoming educated and middle class professional. It's a sort of..., I was trying to capture it. But one topic I wanted..., and I think of it, I always thought of this book as being Polish American poetry. And I'm not so sure about that term anymore. And I assume thinking of myself as a Polish American poet, and I guess anything the Polish American poet writes is a Polish American poetry, but I more think of myself just as a poet, who happens to also be Polish American. W pewnym sensie, jest to rodzaj alienacji, która bierze się z wyrastania i opuszczania tego środowiska, stawania się czymś w rodzaju wykształconego przedstawiciela klasy średniej. Coś w tym rodzaju starałem się uchwycić. Ale jeden temat mnie nurtował i myślę o tym, zawsze myślałem o tej książce jak o poezji polsko-amerykańskiej, lecz teraz nie jestem tego już tak bardzo pewien. Zakładając, że uważam się za poetę polsko-amerykańskiego, sądzę że wszystko co polsko-amerykański poeta pisze jest poezją polsko-amerykańską, ale coraz bardziej uważam się po prostu za poetę, który okazuje się być także polskim Amerykaninem.
The next book I wrote, the poems changed a lot, but one of the things, I became very interested in Poland, and I regret to say that I had yet to, yet to stand on the Polish soil. But I read deeply, in translation, Polish literature and this was in the time of the Solidarity, which just was to me, as this wonderful, heroic movement. So I wrote poems about that and kind of wrecking "lyrische Stücke" poems. So I think I'll read one of those. And also, what I'd tried to understand was the Holocaust, as well, and the relationship to what happened on Polish soil there. So I wrote there a lot of first person accounts and scholarly work about it, so let me read one poem that is a breaking dialog, sort of "lyrische Stücke" and its date, January 1991, so it's specifically, it's a part of a series of poems called "East-West dialogues", in which I was trying to talk about the perceptions of America and in particular of American media, of things happening in Eastern Europe. So, this is a dialog between an American worker and a Polish worker, and they alternate. It begins with American worker. W następnym zbiorze, który napisałem, wiersze bardzo się zmieniły, z jedną dodatkową rzeczą, że bardzo zainteresowałem się Polską, chociaż z żalem muszę powiedzieć, że jeszcze nie stanąłem na polskiej ziemi. Ale wszedłem głęboko w polską literaturę, w tłumaczeniu, a było to w czasach Solidarności, która była dla mnie tym cudownym, heroicznym ruchem. Więc pisałem o tym wiersze, coś w rodzaju "lyrische Stücke". Tak że myślę, iż przeczytam jeden z nich. Poza tym, co starałem się zrozumieć, to Holocaust i jego związek z tym, co działo się wtedy na polskiej ziemi. Więc pisałem wtedy o tym wiele w pierwszej osobie, jak też uczone prace, a zatem przeczytam jeden wiersz, który jest przerywanym dialogiem, czymś w rodzaju "lyrische Stücke", datowanym styczeń 1991 r. Jest to szczególna część cyklu wierszy zatytułowanego "Dialogi Wschodu z Zachodem", w którym starałem się opowiedzieć o odbiorze w Ameryce, szczególnie w amerykańskich mediach, tego co działo się w Europie Wschodniej. Więc jest to dialog między robotnikiem amerykańskim i polskim, którzy mówią na przemian. Zaczyna robotnik amerykański.